"நடனம் என் தெய்வம்!" – சலங்கையின் ஒலியில் செதுக்கப்பட்ட ஜெயவீரபாண்டியனின் கலை வாழ்க்கை

"ஒரு கலைஞன் மேடையில் நிற்கும்போது, பார்வையாளர்கள் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள் என்பது முக்கியமல்ல; அவர் கலையின் மீது கொண்டிருக்கும் அர்ப்பணிப்புதான் முக்கியம்." இந்த எண்ணத்தை வாழ்க்கை முழுவதும் சுமந்தபடி பயணித்து வருகிறார் பரதநாட்டிய மற்றும் பாகவத மேள நாடகக் கலைஞர் ஜெயவீரபாண்டியன். இசை மரபு மிக்க குடும்பத்தில் பிறந்து, பொருளாதாரச் சவால்களைக் கடந்து, குருமார்களின் வழிகாட்டுதலுடன் தனது திறமையை வளர்த்துக்கொண்ட அவர், இன்று தேசிய மற்றும் சர்வதேச மேடைகளில் தமிழ் பாரம்பரியக் கலைகளின் பெருமையை எடுத்துச் செல்லும் கலைஞராக உயர்ந்திருக்கிறார். இசை மரபிலிருந்து நடனப் பயணம் 1992-ஆம் ஆண்டு பிறந்த ஜெயவீரபாண்டியன், சிறுவயதிலிருந்தே கலைச் சூழலில் வளர்ந்தார். நாடக நடிகராக விளங்கிய தாத்தா, இசையில் சிறந்து விளங்கிய தந்தை மற்றும் அத்தை ஆகியோரின் தாக்கத்தால் இசையும் நடனமும் அவரது வாழ்க்கையின் இயல்பான அங்கமாக மாறின. அந்த ஆர்வமே 1999-ஆம் ஆண்டு அவரை பரதநாட்டியப் பயணத்தில் முதல் அடியை எடுத்து வைக்கச் செய்தது. ஜெயவீரபாண்டியன் குருவே கலைஞனின் முதல் சிற்பி ஒரு கலைஞனின் வாழ்க்கையில் குருவின் பங்கு அளவிட முடியாதது என்று நம்புகிறார் ஜெயவீரபாண்டியன். "நான் ஒரு களிமண்; என்னை அழகிய சிற்பமாக வடிவமைத்தவர்கள் என் குருமார்கள்." என்று நெகிழ்ச்சியுடன் கூறுகிறார். அவரது முதல் குருவாக சின்னமனூர் சித்ரா அம்மா, தொடர்ந்து சிவபாலாம்பிகேஸ்வரி, டாக்டர் வசந்த் கிரண், அருண் சங்கர், ஹரிஹரன் ஹேரமநாதன் ஆகியோரிடம் பரதநாட்டியத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கற்றார். பின்னர், பாகவத மேள நாடகக் கலையில் திரு. மகாலிங்கம் (மாலி மாமா) அவர்களின் வழிகாட்டுதலில் அந்த அரிய பாரம்பரியக் கலையின் நுணுக்கங்களைப் பயின்றார். கல்வியிலும் கலையிலும் தொடரும் தேடல் "கலைக்கு முடிவில்லை; அதனால் கற்றலுக்கும் முடிவில்லை." என்பதே அவரது வாழ்வியல். டிப்ளமோ முதல் முதுகலை, எம்.எஃப்.ஏ., எம்.பில். வரை கலைக் கல்வியைத் தொடர்ந்து பயின்ற அவர், தற்போது முனைவர் பட்ட ஆய்விலும் ஈடுபட்டு வருகிறார். மேடைக் கலைஞராக மட்டுமல்லாமல், பேராசிரியராகவும், விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றி, பல மாணவர்களை உருவாக்கியுள்ளார். ஜெயவீரபாண்டியன் வறுமையை வென்ற விடாமுயற்சி இன்று பல விருதுகளையும் அங்கீகாரங்களையும் பெற்றிருக்கும் ஜெயவீரபாண்டியனின் ஆரம்பகாலம் எளிதானதல்ல. பயிற்சி வகுப்புகளுக்குச் செல்ல போக்குவரத்துச் செலவுகூட சவாலாக இருந்த நாட்களை அவர் மறக்கவில்லை. ஆனால் அந்தத் தடைகள் அவரது கனவை உடைக்கவில்லை; மாறாக, ஒவ்வொரு சவாலும் அவரை மேலும் வலிமையான கலைஞனாக மாற்றியது. தனித்துவத்தை அடையாளமாக மாற்றிய கலைஞர் ஆண்கள் பரதநாட்டியம் ஆடுவது அரிதாக இருந்த காலத்தில், மேடையில் தனது தனித்துவமான நடனத்தால் பார்வையாளர்களின் கவனத்தை ஈர்த்தார். போட்டிகளில் தொடர்ந்து வெற்றி பெற்றதோடு, தனது அபிநயமும் ஆற்றலும் மூலம் தனக்கென ஒரு இடத்தைப் பிடித்தார். ஜெயவீரபாண்டியன் முதல் சலங்கையிலிருந்து உலக மேடைகள் வரை சின்னமனூர் சித்ரா அம்மா கட்டிய முதல் சலங்கையுடன் "விநாயகர் கவுத்துவம்" ஆடிய அந்தச் சிறுவன், இன்று அமெரிக்காவின் நியூயார்க், நியூஜெர்சி உள்ளிட்ட சர்வதேச மேடைகளில் கலைநிகழ்ச்சிகளை வழங்கியுள்ளார். இந்தியப் பிரதமர் முன்னிலையில் இரண்டு முறை நிகழ்ச்சிகளை அரங்கேற்றிய பெருமையும், தூர்தர்ஷனின் 'B High Grade' அங்கீகாரமும் அவரது கலைப் பயணத்தின் முக்கிய மைல்கற்களாக அமைந்துள்ளன. பாகவத மேளம் – பக்தியும் பாரம்பரியமும் சந்திக்கும் இடம் பரதநாட்டியத்துடன் இணைந்து, வரலாற்றுப் பாரம்பரியமிக்க பாகவத மேள நாடகக் கலையிலும் ஜெயவீரபாண்டியன் முக்கியப் பங்காற்றி வருகிறார். பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வரும் இந்த நாட்டிய நாடக மரபில் பெண் வேடமிட்டு நடிப்பதில் அவர் தனித்திறமை பெற்றவர். திரு. மகாலிங்கம் (மாலி மாமா) அவர்களின் வழிகாட்டுதலில் இந்தக் கலையை ஆழமாகக் கற்ற அவர், மேலட்டூர் ஸ்ரீ லட்சுமி நரசிம்மப் பெருமாளின் அருளே தனது வாழ்க்கையை வழிநடத்துகிறது என்று நம்புகிறார். ஜெயவீரபாண்டியன் பாகவத மேளத்தில் இணைந்த பிறகுதான் தனது குடும்ப வாழ்க்கையிலும் பல நல்ல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டதாகக் கூறும் அவர், நரசிம்மப் பெருமாளுக்குக் கைங்கரியம் செய்வதை தனது வாழ்நாள் பாக்கியமாகக் கருதுகிறார். ஆன்மிகமே அபிநயத்தின் அடித்தளம் சீதையாக நடித்தால் சீதையாகவே உணர வேண்டும்; சிவனாக நடித்தால் சிவனாகவே வாழ வேண்டும்; அனுமனாக நடித்தால் அவரது துள்ளலையும் பக்தியையும் உள்ளத்தில் உணர வேண்டும் என்பதே அவரது நடனத் தத்துவம். அதனால்தான் அம்பாள் பாடல்களுக்கு நடனமாடும்போது பலமுறை கண்களில் கண்ணீர் வழிந்த அனுபவம் தனக்கு ஏற்பட்டுள்ளதாக அவர் பகிர்கிறார். குடும்பமும் மாணவர்களும் – உண்மையான செல்வம் பெற்றோரின் ஆதரவோடு, திருமணத்திற்குப் பிறகு மனைவி சூர்யகலாவின் உறுதுணையும் அவரது வெற்றிக்குப் பெரும் காரணமாக அமைந்தது. "ஒரு கை தட்டினால் ஓசை வராது; இரண்டு கைகள் சேர்ந்தால்தான் ஓசை வரும்." என்ற அவரது வார்த்தைகள் குடும்பத்தின் அருமையை வெளிப்படுத்துகின்றன. பல விருதுகளைவிட, தன்னிடம் பயின்று இன்று மேடைகளில் ஒளிரும் மாணவர்களே தனது மிகப்பெரிய அங்கீகாரம் என்று பெருமையுடன் கூறுகிறார். ஜெயவீரபாண்டியன் நடனம். வாழ்க்கையின் இறைவன் பரதநாட்டியம் அரசு பள்ளிகளுக்கும் அதிகமாகச் சென்றடைய வேண்டும்; சமூக ஊடகங்கள் மூலம் பாரம்பரியக் கலைகளை உலகளவில் கொண்டு செல்ல வேண்டும்; விமர்சனங்களை வளர்ச்சிக்கான படிக்கட்டாக ஏற்க வேண்டும்—இவை அனைத்தையும் தனது வாழ்க்கை அனுபவங்களின் வழியே சொல்லும் ஜெயவீரபாண்டியன், இறுதியில் ஒரே ஒரு வரியில் தனது முழு வாழ்க்கையையும் சுருக்குகிறார்: "நடனம் எனக்கு ஒரு கலை அல்ல; அது என் மூச்சு, என் அடையாளம், என் வாழ்க்கை, என் தெய் முழு கட்டுரையைப் படிக்க, கீழே உள்ள இணைப்பைப் பயன்படுத்தவும்.