தேதியில்லாத டைரி - இதயத்தின் ஆழத்தில் பதிந்த நினைவலைகள்

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர் நாட்காட்டியின் பக்கங்களைக் கிழித்துப் போடுவது போல, நமது வாழ்க்கையின் நாட்களையும் கடந்து போய்விட முடிகிறது. ஆனால், சில தருணங்கள் எந்த தேதியிலும் கட்டுப்படாமல், காலத்தின் எல்லைகளை உடைத்துக்கொண்டு இதயத்தின் ஏதோ ஒரு மூலையில் என்றும் மாறாமல் வீற்றிருக்கின்றன. அதுதான் "தேதியில்லாத டைரி". ​வழக்கமான டைரியில் தேதியிட்டு எழுதப்படும் சம்பவங்கள் வெறும் தகவல்கள். ஆனால், தேதியில்லாமல் மனதிற்குள் எழுதப்படும் வரிகள். நம் உணர்ச்சிகளின் வரைகலை. மனித மனமென்னும் இந்த மாயக் குறிப்பேட்டில், தேதிகளுக்கு இடமில்லை; உணர்வுகளுக்கு மட்டுமே முதன்மை இடம். நினைவுகளின் அத்தியாயங்கள் ​எந்தப் பொறுப்பும், எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத அந்தப் பருவத்தின் நினைவுகள் தேதியில்லாத டைரியின் முதல் பக்கங்கள். தெருவோரச் சேற்றில் காகிதக் கப்பல் விட்டு, அது மூழ்கியபோதும் சிரித்த அந்தச் சிறுவயதுக் கள்ளமின்மை. மழைத்துளி முகத்தில் விழும்போது பிறந்த அந்த முதல் சிலிர்ப்பு. இவை எப்போது நடந்தன என்ற தேதி மறந்துபோயிருக்கலாம், ஆனால் அந்த உணர்வின் ஈரம் இன்னும் காயவில்லை. ​சொல்லாத வார்த்தைகளும், ஆழமான பந்தங்களும் ​வாழ்க்கைப் பயணத்தில் நாம் சந்தித்த மனிதர்கள் பலர். ஆனால், சிலரின் அன்பும், நம்பிக்கையும் நம் ஆத்மாவைத் தொட்டவை. ​ஒரு கடினமான தருணத்தில், வார்த்தைகளே இன்றி நம் தோள் தொட்டு, "நான் இருக்கிறேன்" என்று உணர்த்திய நண்பனின் கைப்பிடி. ​தாயின் மடியில் தலைவைத்துத் தூங்கும்போது உணர்ந்த அந்தப் பரம அமைதி. ​சொல்ல நினைத்தும் உதடுகள் பிரியாமல், கண்களாலேயே பேசிப் பிரிந்த சில உன்னதமான அன்பின் தருணங்கள். ​இவை அனைத்தும் எந்த வருடத்தின், எந்த மாதத்தின், எந்தத் தேதியில் நடந்தன என்பதை விட, அவை நமக்குக் கொடுத்த நெகிழ்ச்சியும், மன நிறைவுமே முக்கியமானது. தோல்வியின் கண்ணீரும், மீண்டெழுந்த நம்பிக்கையும் ​தேதியில்லாத டைரியில் வெறும் மகிழ்ச்சி மட்டுமே இருப்பதில்லை; கண்ணீரின் தடங்களும் உண்டு. தனியாக அமர்ந்து அழுத இரவுகள், எல்லாமே முடிந்துவிட்டது என்று நினைத்த ஏமாற்றங்கள், நம்பிக்கைத் துரோகங்கள். ​ஆனால், அந்த வீழ்ச்சிகளுக்குப் பிறகு, சுயமாக நம்மை நாமே தேற்றிக்கொண்டு, கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு மீண்டெழுந்த அந்த நொடிதான் உண்மையிலேயே மிக அழகானது. அந்தத் தோல்விகளும் வலிமிகுந்த அனுபவங்களுமே நம்மைச் செதுக்கி, இன்றைய மனிதனாக நம்மை மாற்றியிருக்கின்றன. ​3. இயற்கையின் மடியில் கிடைத்த மௌனப் பரவசம் ​சில நேரங்களில் மனித உறவுகளையும் தாண்டி, இயற்கை நமக்குள்ளே மிகப்பெரிய உணர்ச்சி அலைகளை ஏற்படுத்துகிறது. ​மலை உச்சியில் நின்று மேகங்களைத் தொட்டபோது கிடைத்த சுதந்திர உணர்வு. ​கடற்கரையில் அலைகள் பாதங்களைத் தொட்டுச் செல்லும்போது, மனதின் பாரங்கள் எல்லாம் கரைந்துபோன அந்த மௌனத் தருணம். ​அந்தி மாலையின் செவ்வானத்தைப் பார்த்தபடி, உலகத்தின் இயங்குதலை மறந்து நின்ற ஒரு சில நிமிடங்கள். ​இவை யாவும் தேதிகள் குறிக்க முடியாத, ஆனால் வாழ்வின் அர்த்தத்தை உணர்த்திய பரவச தருணங்கள். தேதியிட்ட டைரி என்பது கடந்த காலத்தின் நாட்குறிப்பு; தேதியில்லாத டைரி என்பது நமது ஆன்மாவின் வரலாறு. ​மனித வாழ்க்கை என்பது கடந்து செல்லும் நாட்களின் எண்ணிக்கை அல்ல; நாம் உணர்ந்து வாழ்ந்த தருணங்களின் தொகுப்பு. வயதாகி, தலைமுடி நரைத்து, கண்கள் மங்கினாலும் — மனமென்னும் தேதியில்லாத டைரியைப் புரட்டிப் பார்க்கும்போது, அந்த நினைவுகள் மீண்டும் நம்மை இளமையாக்கும்; நம் உதடுகளில் புன்னகையை வரவழைக்கும்; கண்களில் மெல்லியக் கண்ணீர்த் துளியை நிறுத்தும். ​"காலம் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். தேதிகள் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். ஆனால், இதயத்தில் ஆழப் பதிந்த உணர்ச்சிகளுக்கு என்றுமே மரணமுமில்லை. தேதியுமில்லை!" -ஆர்.சுந்தரராஜன் வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் முயற்சியே ‘My Vikatan’. இந்த ‘My Vikatan’ பிரிவில் பதிவாகும் கட்டுரைகளுக்கு என பிரத்யேகமான ஒரு வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் இணைந்திருப்பதன் மூலம், ‘My Vikatan’கட்டுரைகள், ‘My Vikatan’ தொடர்பான அறிவிப்புகள் என அனைத்தையும் உடனே தெரிந்து கொள்ளலாம். இதில் இணைய கீழே உள்ள லிங்கை க்ளிக் செய்யுங்க மக்களே. Link: விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம். உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்! முழு கட்டுரையைப் படிக்க, கீழே உள்ள இணைப்பைப் பயன்படுத்தவும்.