பட்டிமன்றத்தை வீட்டின் வரவேற்பறைக்குக் கொண்டு வந்த 'ஆசிரியர்'! – சாலமன் பாப்பையா நினைவுப் பதிவு

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர் தமிழ் பேசிய மனிதர் அல்ல; தமிழை மக்கள் பேச வைத்த மனிதர்! சில குரல்கள் நம்முடைய காதுகளுக்குள் மட்டும் நுழைவதில்லை. அவை நம்முடைய குடும்ப நினைவுகளுக்குள் நுழைந்துவிடுகின்றன. ஒரு வீட்டில் தொலைக்காட்சி ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது, சமையலறையில் இருந்து ஒருவர் சிரிப்பார். இன்னொருவர், “இவர் சொல்வது சரிதான்!” என்பார். குழந்தைகள் முதலில் அவருடைய நகைச்சுவையைக் கேட்பார்கள். கொஞ்சம் வளர்ந்த பிறகு, அந்த நகைச்சுவைக்குள் இருக்கும் தமிழைக் கவனிப்பார்கள். இன்னும் சில ஆண்டுகள் கழித்து, அந்தத் தமிழுக்குள் இருக்கும் வாழ்க்கைப் பார்வையைப் புரிந்துகொள்வார்கள். அப்படிப் பல தலைமுறைகளின் வீடுகளில் குரலாக இருந்தவர் பேராசிரியர் சாலமன் பாப்பையா. 2026 செப்டம்பர் 11. மதுரை அவருடைய இறுதி மூச்சைக் கண்டது. வயது முதிர்வால் 90-வது வயதில் அவர் மறைந்த செய்தி தமிழ் உலகத்தைத் துயரத்தில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது. ஆனால் சாலமன் பாப்பையாவை நினைவுகூரும்போது, “பட்டிமன்ற நடுவர் மறைந்தார்” என்று மட்டும் சொல்லிவிட முடியாது. அவர் செய்த பணி அதைவிடப் பெரியது. வகுப்பறையிலிருந்து மக்கள் அரங்கம் வரை மதுரை சாத்தங்குடியைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவர் சாலமன் பாப்பையா. மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் தமிழ்த்துறையில் பேராசிரியராகவும், பின்னர் துறைத் தலைவராகவும் பணியாற்றியவர். அவருடைய வாழ்க்கையின் முக்கியமான திருப்பம் இதில்தான் இருக்கிறது. சாலமன் பாப்பையா ஒரு பல்கலைக்கழக அல்லது கல்லூரி வகுப்பறைக்குள் தமிழ் இலக்கியத்தைப் போதிப்பது ஒரு பணி. அதே இலக்கியத்தைப் பொதுமக்கள் புரிந்துகொள்ளும் மொழியில் எடுத்துச் செல்வது இன்னொரு பணி. இரண்டாவது பணியைத்தான் சாலமன் பாப்பையா தனது வாழ்நாள் முழுவதும் செய்தார். 2005-ல் வெளியான ஒரு நேர்காணலில், தனது பேச்சாற்றலின் ஆரம்ப வேர்களை அவர் தன்னுடைய சிறுவயது அனுபவங்களுடன் இணைத்துப் பேசுகிறார். பல குடும்பங்கள் வசித்த இடங்களில் இரவு நேரங்களில் மக்கள் கதை சொல்வதைச் சிறுவயதில் கேட்டதே தன்னுடைய பேச்சு, எழுத்து ஆர்வத்தின் தொடக்கமாக இருந்ததாக அவர் கூறியிருக்கிறார். அந்தக் கதைகளைக் கேட்ட சிறுவன், பின்னாளில் ஆயிரக்கணக்கான மக்களிடம் கதையையும் கருத்தையும் சொல்லும் பேச்சாளனாக மாறினான். பட்டிமன்றத்தை ‘நிகழ்ச்சி’யிலிருந்து ‘மக்கள் அனுபவமாக’ மாற்றியவர். தமிழில் பட்டிமன்றம் புதிய விஷயம் அல்ல. ஆனால் பட்டிமன்றம் என்பது அறிஞர்கள் மட்டுமே பேசும் அறிவுசார் அரங்கம் என்ற எண்ணத்தை உடைத்து, குடும்பமே உட்கார்ந்து ரசிக்கும் மக்கள் அரங்கமாக அதை மாற்றியதில் சாலமன் பாப்பையாவின் பங்கு தனித்துவமானது. அவருடைய வெற்றி, கடினமான இலக்கியத்தை எளிமைப்படுத்தியதில் மட்டும் இல்லை. அதைச் சிறுமைப்படுத்தாமல் எளிமைப்படுத்தியதில்தான். இது மிகப்பெரிய வித்தியாசம். திருக்குறள், கம்பன், சங்க இலக்கியம், மனித உறவுகள், குடும்ப வாழ்க்கை, சமூகப் பழக்கங்கள்—எதை எடுத்தாலும், அதை மேடையில் வெறும் பாடமாகப் பேசாமல், அன்றாட வாழ்க்கையோடு இணைத்துப் பேசினார். அதனால்தான் அவர் பேசும்போது இலக்கியம் தொலைவில் இருந்த ஒரு பொருளாகத் தெரியவில்லை. “நம் வீட்டிலும் இதுதானே நடக்கிறது?” என்று கேட்க வைத்தது. சாலமன் பாப்பையா இதுதான் அவரது அரிய திறமை. அவரது நகைச்சுவை ஏன் இவ்வளவு இயல்பாக இருந்தது? சாலமன் பாப்பையாவின் நகைச்சுவை தனியாக ஒரு பாடமாக ஆராயப்பட வேண்டியது. அவர் நகைச்சுவையைத் தேடி ஓடவில்லை. வாழ்க்கையைப் பார்த்தார். வாழ்க்கையில் இருந்த முரண்பாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டினார். அதிலிருந்து சிரிப்பு பிறந்தது. இதனால் அவரது நகைச்சுவையில் ஒரு செயற்கைத்தன்மை குறைவாக இருந்தது. பேச்சின் நடுவில் திடீரென்று வரும் ஒரு சிறிய சொல், ஒரு முகபாவனை, ஒரு இடைவெளி—அவை கூட அரங்கத்தைச் சிரிக்க வைத்தன. ஆனால் அந்தச் சிரிப்புக்குப் பிறகு அவர் சொல்ல வந்த கருத்து மனதில் தங்கிவிடும். இதுதான் அவருடைய பேச்சின் கட்டமைப்பு. சிரிக்க வைத்தார். சிந்திக்க வைத்தார். பிறகு ஒரு கருத்தை மனதில் வைத்துவிட்டுச் சென்றார். தமிழ் அறிஞர் என்பதற்கான அவருடைய வரையறை வேறுபட்டது சாலமன் பாப்பையாவை வெறும் பட்டிமன்றப் பேச்சாளராகப் பார்ப்பது அவரது பங்களிப்பைச் சுருக்கிவிடும். திருக்குறளுக்கு உரை எழுதியவர். புறநானூறு, அகநானூறு போன்ற பழந்தமிழ் இலக்கியங்களோடும் பணியாற்றியவர். அவரது எழுத்துப் பணிகளில் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம்: ஓர் பார்வை, உரைமலர்கள், புறநானூறு புதிய வரிசை வகை, அகநானூறு உள்ளிட்டவை இடம்பெறுகின்றன. அவருடைய திருக்குறள் உரையைப் பார்த்தால் ஒரு விஷயம் தெளிவாகத் தெரியும். அவர் உரையை வெறும் சொற்பொருள் விளக்கமாக அணுகவில்லை. குறளின் வாழ்க்கைப் பொருளை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல முயன்றார். உதாரணமாக, வள்ளுவரின் “நாநலம்” பற்றிய கருத்தை அவர், சொல்லின் மூலம் ஒரு செயலை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றும் திறன் என்ற எளிய வாழ்க்கை மொழியில் விளக்குகிறார். அதாவது, வள்ளுவரை அருங்காட்சியகத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்து, வாழ்க்கைக்குள் அழைத்து வந்தார். இதுவே அவருடைய இலக்கியப் பணியின் தனிச்சிறப்பு. சாலமன் பாப்பையாவின் உண்மையான பலம் — மொழிபெயர்ப்பு அல்ல, ‘மாற்றுருவாக்கம்’ இங்கே அவரைப் பற்றிய ஒரு அரிய பார்வை இருக்கிறது. அவர் தமிழை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்த்தவர் அல்ல. அவர் செய்தது வேறொரு வகையான மொழியாக்கம். அறிஞர்களின் தமிழை, சாதாரண மக்களின் அனுபவ மொழியாக மாற்றினார். இது மொழிபெயர்ப்பு அல்ல. இது மக்கள்மயமாக்கல். ஒரு இலக்கியக் கருத்து அறிஞரின் மேசையில் இருப்பது ஒரு நிலை. அதே கருத்து தேநீர் கடையில் விவாதிக்கப்படுவது இன்னொரு நிலை. சாலமன் பாப்பையா அந்த இரண்டாவது நிலையை உருவாக்கியவர். அதனால்தான் அவருடைய தாக்கத்தை வெறும் பட்டிமன்ற எண்ணிக்கையால் அளக்க முடியாது. அவர் உருவாக்கிய தமிழ் கேட்போர் சமூகத்தால் அளக்க வேண்டும். பட்டிமன்றத்தின் நடுவர் மட்டும் அல்ல; ஒரு ‘சமூக ஆசிரியர்’ ஒரு பட்டிமன்ற நடுவரின் வேலை இரண்டு தரப்பினரையும் கேட்டு முடிவை அறிவிப்பது. ஆனால் சாலமன் பாப்பையாவின் மேடை அதைவிடப் பெரிய வகுப்பறையாக மாறியது. அவர் ஒரு தலைப்பைக் கொடுத்தார். இரு தரப்பினரையும் பேசவிட்டார். சிரிக்க வைத்தார். வாதத்தின் சாரத்தைப் பிடித்தார். இறுதியில் ஒரு தீர்ப்பைச் சொன்னார். இதில் ஒரு நல்ல ஆசிரியரின் பண்புகள் அனைத்தும் உள்ளன. கேட்பது. புரிந்துகொள்வது. பிரித்துப் பார்ப்பது. எளிமைப்படுத்துவது. முடிவைச் சொல்வது. அதனால் சாலமன் பாப்பையாவை ஒரு “பட்டிமன்ற நடுவர்” என்று மட்டும் சொல்வதைவிட, “மக்கள் ஆசிரியர்” என்று அழைப்பது அவரது பணியை நெருக்கமாகப் புரிந்துகொள்ள உதவும். சாலமன் பாப்பையா மதுரையின் மனிதர்; உலகத் தமிழின் குரல் அவருடைய வேர்கள் மதுரையில். ஆனால் அவருடைய மேடை எல்லைகளைக் கடந்தது. அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட பல நாடுகளிலும் பட்டிமன்றங்களை நடத்தியதாக சமீபத்திய இரங்கல் செய்திகளும் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளும் பதிவு செய்கின்றன. இதன் முக்கியத்துவம் என்ன? ஒரு மொழி தனது சொந்த நாட்டில் பேசப்படுவது இயல்பு. ஆனால் வெளிநாட்டில் வாழும் தலைமுறைகளுக்குள் அந்த மொழியின் நகைச்சுவையையும் இலக்கியச் சுவையையும் கொண்டு செல்வது வேறு சாதனை. புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களுக்கு அவர் ஒரு பேச்சாளர் மட்டுமல்ல. வீட்டில் விட்டுவந்த தமிழின் ஒரு உயிருள்ள நினைவாகவும் இருந்திருக்கலாம். விருதுகள் அவரைச் சிறப்பிக்கவில்லை; அவருடைய பணியை அங்கீகரித்தன தமிழக அரசு அவருக்கு 2000-ஆம் ஆண்டு கலைமாமணி விருது வழங்கியது. இந்திய அரசு 2021-ஆம் ஆண்டு பத்மஸ்ரீ விருதால் அவரை கௌரவித்தது. அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் 2010-ஆம் ஆண்டு ‘முத்தமிழ் பேரறிஞர்’ என்ற கௌரவத்தையும் வழங்கியுள்ளது. ஆனால் சாலமன் பாப்பையாவின் புகழை விருதுகளால் மட்டும் அளக்க முடியாது. விருது வழங்கப்படும் ஒரு நாள் உண்டு. அந்த விருது மறக்கப்படும் காலமும் உண்டு. ஆனால் ஒரு மனிதரின் பேச்சு குடும்ப உரையாடலாக மாறிவிட்டால், அந்தப் புகழ் வேறுவகையானது. திரையில் வந்தார்; ஆனால் திரை அவரை வரையறுக்கவில்லை சாலமன் பாப்பையா சில திரைப்படங்களிலும் நடித்துள்ளார். பாய்ஸ், சிவாஜி உள்ளிட்ட திரைப்படங்களில் அவரது தோற்றமும் பேச்சும் திரைப்பட ரசிகர்களிடையே பரவலாக அறியப்பட்டது. ஆனால் சினிமா அவரது அடையாளமாக மாறவில்லை. அது அவரது நீண்ட பயணத்தில் ஒரு சிறிய கிளையாகவே இருந்தது. அவருடைய உண்மையான மேடை திரைப்படத் திரை அல்ல. தமிழ் பேசும் மக்களின் மனமே. ஒரு முக்கியமான பாடம்: எளிமை என்பது அறிவின் எதிரி அல்ல இன்றைய காலத்தில் அறிவார்ந்தவர் என்றால் கடினமான சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற ஒரு தவறான எண்ணம் இருக்கிறது. சாலமன் பாப்பையா அதற்கு நேர்மாறான ஒரு முன்னுதாரணம். எளிமையான மொழியில் பேசினார். ஆனால் எளிமையாகப் பேசுவதற்குப் பின்னால் ஆழமான வாசிப்பு இருந்தது. இலக்கியம் தெரிந்தவர். மக்களின் வாழ்க்கை தெரிந்தவர். மேடையின் உளவியல் தெரிந்தவர். எப்போது சிரிக்க வைக்க வேண்டும், எப்போது கருத்தைச் சொல்ல வேண்டும், எப்போது நிறுத்த வேண்டும் என்பதும் தெரிந்தவர். எளிமை என்பது அறிவு இல்லாததன் அடையாளம் அல்ல; அறிவைச் சரியான அளவில் வழங்கும் திறனின் அடையாளம் என்பதை அவரது வாழ்க்கை நினைவூட்டுகிறது. இன்று அவர் இல்லாதபோது நாம் இழப்பது என்ன? ஒரு குரலை மட்டும் அல்ல. ஒரு பேச்சு முறையை. ஒரு மேடை மரபை. ஒரு இலக்கிய அணுகுமுறையை. ஒரு தலைமுறையைக் கேட்க வைத்த பழக்கத்தை. ஒரு காலத்தில் தொலைக்காட்சியில் பட்டிமன்றம் தொடங்கினால், வீட்டில் பேசிக்கொண்டிருந்தவர்கள் அமைதியாகி அந்தக் குரலைக் கேட்பார்கள். அவர் தீர்ப்பு சொல்லும் நேரத்தில் சிலர் சிரிப்பார்கள். சிலர் கைதட்டுவார்கள். சிலர் மறுப்பார்கள். ஆனால் பெரும்பாலும் அனைவரும் கேட்டிருப்பார்கள். இன்றைய வேகமான சமூக ஊடக உலகில், ஒரு கருத்தை முழுமையாகக் கேட்க மக்களை அமர வைத்தது கூட அவரது மிகப்பெரிய பங்களிப்புகளில் ஒன்று. அடுத்த தலைமுறைக்கு அவர் விட்டுச் செல்லும் கேள்வி சாலமன் பாப்பையாவின் மறைவுக்குப் பிறகு அவரைப் புகழ்ந்து பேசுவது எளிது. ஆனால் அவருடைய வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம். தமிழை நேசிப்பது என்றால் தமிழ் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவது மட்டும் போதாது. தமிழ் இலக்கியத்தை வாசிக்க வேண்டும். அதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதை வாழ்க்கையோடு இணைக்க வேண்டும். மற்றவர்களும் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் சொல்ல வேண்டும். அதற்காக மொழியை உயரத்திலிருந்து கீழே இறக்க வேண்டியதில்லை. மக்களை உயரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் வகையில் மொழியை எளிமைப்படுத்த வேண்டும். சாலமன் பாப்பையா அதைச் செய்தார். சாலமன் பாப்பையா இறுதியில். அவர் பேசும்போது அரங்கம் சிரித்தது. அவர் விளக்கும்போது இலக்கியம் எளிதானது. அவர் தீர்ப்பு சொன்னபோது விவாதம் முடிந்தது. ஆனால் அவர் மறைந்த பிறகு ஒரு புதிய விவாதம் தொடங்குகிறது. தமிழை இனி யார் இப்படிப் பேசப் போகிறார்கள்? அதற்கு ஒரே பதில் இல்லை. ஏனெனில் சாலமன் பாப்பையா போன்றவர்கள் ஒருவராக உருவாகுவதில்லை. அவர்கள் உருவாக்கிய கேட்போர், வாசிப்போர், பேசுவோர், இளம் பேச்சாளர்கள், தமிழ் ஆசிரியர்கள்—அவர்களுக்குள் அவருடைய பணி தொடர்ந்து வாழ்கிறது. ஒரு நல்ல ஆசிரியர் வகுப்பறையை விட்டு வெளியேறிய பிறகும் மாணவர்களின் சிந்தனையில் வாழ்கிறார். ஒரு நல்ல பேச்சாளர் மேடையை விட்டு இறங்கிய பிறகும் மக்களின் உரையாடலில் வாழ்கிறார். சாலமன் பாப்பையா அந்த இரண்டையும் பெற்றவர். அதனால்தான் அவரது மறைவு ஒரு முடிவு அல்ல. தமிழ் பேசும் வீடுகளில் பல ஆண்டுகளாக ஒலித்த ஒரு குரல் இப்போது நேரடியாகக் கேட்காமல் போகிறது. ஆனால் அந்தக் குரல் கற்றுக் கொடுத்த தமிழ், இன்னும் பல தலைமுறைகளிடம் பேசிக்கொண்டே இருக்கும். சாலமன் பாப்பையா மறைந்தார். சாலமன் பாப்பையா பேசிய தமிழ் மறையாது. வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் முயற்சியே ‘My Vikatan’. இந்த ‘My Vikatan’ பிரிவில் பதிவாகும் கட்டுரைகளுக்கு என பிரத்யேகமான ஒரு வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் இணைந்திருப்பதன் மூலம், ‘My Vikatan’கட்டுரைகள், ‘My Vikatan’ தொடர்பான அறிவிப்புகள் என அனைத்தையும் உடனே தெரிந்து கொள்ளலாம். இதில் இணைய கீழே உள்ள லிங்கை க்ளிக் செய்யுங்க மக்களே. Link: விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம். உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்! முழு கட்டுரையைப் படிக்க, கீழே உள்ள இணைப்பைப் பயன்படுத்தவும்.