UN Women, ILO தரவுகள் எச்சரிக்கும் ஊதியமில்லா உழைப்பு! – பெண்கள் கேட்கும் உண்மையான சமத்துவம்

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர் ஆகஸ்ட் 26 – பெண்கள் சமத்துவ நாள் | சமையலறையிலிருந்து செயற்கை நுண்ணறிவு ஆய்வகம் வரை… பெண்ணின் ஒவ்வொரு உழைப்பும் மதிப்புடையதே! காலை அலாரம் அடிப்பதற்கு முன்பே ஒரு பெண்ணின் நாள் தொடங்கிவிடுகிறது. குழந்தையின் உணவு, முதியவரின் மருந்து, வீட்டின் சமையல், அலுவலகப் பணிக்கான தயாரிப்பு, போக்குவரத்து, பணியிடம், மீண்டும் வீடு, மீண்டும் சமையலறை… அவளுடைய நாள் முடிவதற்குள் இன்னொரு நாளுக்கான வேலை தொடங்கிவிடுகிறது. அவள் சம்பளம் வாங்குகிறாளா? அவள் வேலை செய்கிறாள். அவள் சம்பளம் வாங்கவில்லையா? அவள் வேலை செய்யவில்லை என்று அர்த்தமல்ல. இங்குதான் பெண்கள் சமத்துவத்தின் மிகப் பெரிய, ஆனால் அதிகம் பேசப்படாத கேள்வி தொடங்குகிறது. பெண்ணின் உழைப்பை நாம் எப்போது வேலை என்று மதிக்கத் தொடங்கப் போகிறோம்? ஆகஸ்ட் 26, அமெரிக்காவில் Women’s Equality Day – பெண்கள் சமத்துவ நாள். 1920 ஆகஸ்ட் 26 அன்று அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் 19-வது திருத்தம் நடைமுறைக்கு வந்து பெண்களின் வாக்குரிமையை உறுதி செய்த வரலாற்று நிகழ்வை நினைவுகூரும் நாளாக இது உருவானது. 1978-ல் அமெரிக்க அதிபர் ஜிம்மி கார்டர் ஆகஸ்ட் 26-ஐ Women’s Equality Day ஆக அறிவித்தார். ஆனால் 1920-ல் தொடங்கிய சமத்துவக் கேள்வி வாக்குரிமையோடு முடிந்துவிடவில்லை. வாக்குரிமை கிடைத்தது. அடுத்து குரல் கிடைக்க வேண்டும். குரல் கிடைத்தது. அடுத்து வாய்ப்பு கிடைக்க வேண்டும். வாய்ப்பு கிடைத்தது. அடுத்து சமமான மதிப்பு கிடைக்க வேண்டும். அதுதான் இன்றைய சமத்துவத்தின் அடுத்த கட்டம். சமையலறையில் இருக்கும் பொருளாதாரம் ஒரு வீட்டில் காலை உணவு தயாராகிறது. குழந்தை பள்ளிக்குச் செல்கிறது. கணவர் அலுவலகத்துக்குச் செல்கிறார். முதியவர் மருத்துவமனைக்குச் செல்கிறார். இந்த அனைத்தும் இயல்பாக நடப்பதற்குப் பின்னால் யாரோ ஒருவரின் நேரம் செலவாகிறது. அந்த நேரத்திற்கு சம்பளம் இல்லை. பதவி உயர்வு இல்லை. பணி நிறைவு சான்றிதழ் இல்லை. ஓய்வூதியம் இல்லை. ஆனால் அது இல்லையென்றால் குடும்பத்தின் பொருளாதார இயந்திரமே இயங்காது. இந்திய அரசின் 2019 நேரப் பயன்பாட்டு ஆய்வு இதை எண்களால் வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தியாவில் பெண்கள் சராசரியாக ஒரு நாளில் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கான ஊதியமில்லா பராமரிப்பு பணிக்கு 134 நிமிடங்கள் செலவிட்டனர்; ஆண்கள் 76 நிமிடங்கள். குடும்பத்திற்கான ஊதியமில்லா வீட்டு வேலைகளில் பெண்கள் 299 நிமிடங்களும், ஆண்கள் 97 நிமிடங்களும் செலவிட்டனர். அதாவது சமையல், துணி துவைத்தல், வீட்டைச் சுத்தம் செய்தல், குழந்தைகளைப் பார்த்துக்கொள்வது, முதியவர்களை கவனித்தல் போன்ற பணிகள் “வேலை அல்ல” என்று சொல்லிவிட முடியாது. அவை சம்பளம் பெறாத வேலைகள். வேலை இல்லாதவை அல்ல. உலகப் பொருளாதாரத்தின் கண்ணுக்குத் தெரியாத இயந்திரம் ஐக்கிய நாடுகள் பெண்கள் அமைப்பின் தரவுகள் இன்னும் பெரிய படத்தை காட்டுகின்றன. உலக அளவில் பெண்கள் ஆண்களை விட 2.5 மடங்குக்கும் அதிகமான நேரத்தை ஊதியமில்லா பராமரிப்பு மற்றும் வீட்டு வேலைகளில் செலவிடுகின்றனர். சில நாடுகளில் இந்த உழைப்புக்கு பண மதிப்பு கொடுத்தால் அது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் 40 சதவிகிதத்துக்கும் அதிகமாக இருக்கக்கூடும் என்று UN Women குறிப்பிடுகிறது. இங்கே ஒரு சுவாரஸ்யமான முரண்பாடு இருக்கிறது. ஒரு நிறுவனத்தில் ஒரு பெண் எட்டு மணி நேரம் வேலை செய்தால், அது பொருளாதாரச் செயல்பாடு. அதே பெண் வீட்டில் மூன்று மணி நேரம் குடும்பத்தை நடத்தினால், அது பெரும்பாலும் “குடும்பப் பொறுப்பு”. வேலையின் இடம் மாறியவுடன் அதன் மதிப்பு ஏன் மாற வேண்டும்? இதுதான் பெண்கள் சமத்துவ நாளின் அரிதாகப் பேசப்படும் கேள்வி. பெண்ணின் திறனை அறிவியல், கணிதம், நிர்வாகம், தொழில்நுட்பம் போன்ற அளவுகோல்களால் மட்டுமே அளக்க முடியாது. ஒரு குழந்தையின் முகத்தைப் பார்த்து அதன் மனநிலையைப் புரிந்துகொள்வது. வயதான பெற்றோரின் உடல்நிலை மாறியிருப்பதை கவனிப்பது. குடும்பத்தில் இரண்டு பேருக்கிடையே உருவான பிரச்சினையை அமைதியாகத் தீர்ப்பது. ஒரே நேரத்தில் பல பொறுப்புகளை ஒருங்கிணைப்பது. இவை அனைத்தும் உணர்ச்சி அறிவு, தொடர்புத்திறன், முடிவெடுக்கும் திறன், பொறுப்பு ஏற்கும் திறன் ஆகியவற்றோடு தொடர்புடையவை. ஆனால் இதை “பெண்களுக்கே இயல்பாக இருக்கும் பண்பு” என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் மதிப்பிடாமல் விட்டுவிடக் கூடாது. திறமை இயற்கையானதாகத் தோன்றினாலும், அதற்குப் பின்னால் உழைப்பு இருக்கிறது. அந்த உழைப்பை மதிப்பதே சமத்துவம். வீட்டில் சமத்துவம் இல்லாமல் அலுவலகத்தில் மட்டும் எப்படி வரும்? பெண்கள் உயர்கல்வி பெற வேண்டும். வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும். தொழில் தொடங்க வேண்டும். அறிவியல் ஆராய்ச்சியில் பங்கேற்க வேண்டும். அரசியலில் தலைமை ஏற்க வேண்டும். தொழில்நுட்பத் துறையில் முன்னேற வேண்டும். இவை அனைத்தும் அவசியம். ஆனால் வீட்டில் அனைத்து பராமரிப்புப் பணிகளும் பெண்ணின் பொறுப்பாகவே இருந்தால், அவளுடைய நேரம் ஏற்கெனவே சமமாகப் பகிரப்படவில்லை. UN Women குறிப்பிடுவதுபோல், பராமரிப்புப் பணியின் சமமற்ற பகிர்வு பெண்களின் கல்வி, வேலை, பொது வாழ்க்கை, ஓய்வு ஆகியவற்றுக்குக் கிடைக்கும் நேரத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. அதனால் பெண்கள் சமத்துவத்தின் அடுத்த பெரிய புரட்சி சமையலறையிலேயே தொடங்கலாம். சமையல் பெண்களின் வேலை அல்ல. குழந்தை பராமரிப்பு பெண்களின் வேலை அல்ல. முதியோர் பராமரிப்பு பெண்களின் வேலை அல்ல. இவை குடும்பத்தின் வேலை. “அவளுடைய சம்பளம்” அல்ல… “குடும்பத்தின் வருமானம்” ஒரு பெண் வேலைக்குச் சென்று சம்பாதிக்கும் பணம் பல குடும்பங்களில் குடும்பத்தின் கல்வி, வீடு, மருத்துவம், குழந்தைகளின் எதிர்காலம், சேமிப்பு ஆகியவற்றில் செல்கிறது. பெண்களின் பொருளாதார அதிகாரம் என்பது அவர்களின் தனிப்பட்ட வருமானம் மட்டுமல்ல. அவர்களுக்கு வருமானத்தின் மீது கட்டுப்பாடு, சொத்துகளின் மீது உரிமை, வங்கிச் சேவைகளுக்கான அணுகல், தொழில் தொடங்கும் வாய்ப்பு, கடன் பெறும் திறன், பொருளாதார முடிவுகளில் குரல் ஆகியவையும் இருக்க வேண்டும் என்று UN Women வலியுறுத்துகிறது. அதனால் “பெண் வேலை செய்கிறாரா?” என்பது முதல் கேள்வி அல்ல. “அவர் சம்பாதிப்பதிலும், செலவிடுவதிலும், சேமிப்பதிலும், சொத்து வைத்திருப்பதிலும் அவருக்குச் சமமான முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் இருக்கிறதா?” இதுதான் முக்கியமான கேள்வி. கிராமத்து பெண்ணின் உழைப்பும் உலகப் பொருளாதாரத்தின் ஒரு பகுதியே ஒரு நகரப் பெண் கணினியில் வேலை செய்கிறார். ஒரு கிராமப் பெண் வயலில் வேலை செய்கிறார். இன்னொரு பெண் பால் உற்பத்தி செய்கிறார். மற்றொருவர் சிறு தொழில் நடத்துகிறார். ஒருவர் வீட்டிலேயே உணவுப் பொருட்களைத் தயாரித்து விற்பனை செய்கிறார். இன்னொருவர் குடும்பத் தொழிலில் சம்பளம் பெறாமல் பங்களிக்கிறார். இந்தியப் பெண்ணின் பொருளாதாரப் பங்கேற்பை கணக்கிடும்போது இந்த வேறுபாடுகள் முக்கியம். குறிப்பாக குடும்பத்திற்குள் செய்யப்படும் வேலைக்கும், வேலைவாய்ப்பாகப் பதிவாகும் பணிக்கும் இடையிலான எல்லைகள் பல நேரங்களில் தெளிவாக இருப்பதில்லை என்று இந்தியாவைப் பற்றிய ILO ஆய்வுகளும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளன. அதனால் “பெண்கள் வேலை செய்யவில்லை” என்ற ஒரு வாக்கியம், பெண்களின் உண்மையான உழைப்பை முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது. பெண்கள் சமத்துவம் இன்று அலுவலக மேசை அல்லது சட்டமன்ற இருக்கை பற்றிய விவகாரம் மட்டும் அல்ல. செயற்கை நுண்ணறிவு யாரால் உருவாக்கப்படுகிறது? தரவுத் தொகுப்புகளில் பெண்களின் அனுபவங்கள் எவ்வளவு பிரதிபலிக்கின்றன? மருத்துவ ஆராய்ச்சியில் பெண்களின் உடல் சார்ந்த தரவுகள் போதுமான அளவில் இடம்பெறுகின்றனவா? புதிய தொழில்நுட்பங்கள் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பானவையா? இவை நாளைய சமத்துவத்தின் கேள்விகள். UN Women பெண்களின் அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் பொறியியல் துறைகளில் பங்கேற்பை அதிகரிப்பது பொருளாதார அதிகாரமளிப்பின் முக்கிய அம்சம் எனக் குறிப்பிடுகிறது. AI காலத்தில் பெண்களை வெறும் தொழில்நுட்பத்தின் “பயனாளிகள்” ஆக மட்டும் பார்க்காமல், தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்குபவர்கள், வடிவமைப்பவர்கள், கட்டுப்படுத்துபவர்கள், கொள்கை உருவாக்குபவர்கள் ஆக மாற்ற வேண்டும். சமத்துவம் என்றால் எல்லோரும் ஒரே மாதிரி ஆக வேண்டும் என்பதல்ல ஆண் வேறு. பெண் வேறு. உடல் வேறுபாடுகள் இருக்கலாம். வாழ்க்கை அனுபவங்கள் வேறுபடலாம். ஆனால் அந்த வேறுபாடு வாய்ப்பில் குறையாக மாறக்கூடாது. ஒரே வேலையைச் செய்யும் ஒருவருக்கு பாலினத்தின் அடிப்படையில் குறைந்த மதிப்பு கிடைக்கக்கூடாது. ஒரு பெண் தாயாக இருப்பதால் அவளுடைய தொழில்முறை அடையாளம் மறைந்து போகக்கூடாது. ஒரு பெண் திருமணம் செய்யவில்லை என்பதால் அவளுடைய வாழ்க்கை முழுமையற்றதாகக் கருதப்படக்கூடாது. ஒரு பெண் வீட்டில் இருக்கிறாள் என்பதால் அவள் “வேலை செய்யவில்லை” என்று சொல்லக்கூடாது. ஒரு பெண் தலைமை ஏற்கிறாள் என்பதால் அவள் “அதிகமாக மாறிவிட்டாள்” என்று விமர்சிக்கக்கூடாது. சமத்துவம் என்பது ஒரே வாழ்க்கை முறையை எல்லோருக்கும் திணிப்பது அல்ல; ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய வாழ்க்கையைத் தேர்வு செய்யும் சம உரிமையை உறுதி செய்வது. பெண்ணின் நேரத்துக்கும் மதிப்பு உண்டு பெண்ணின் சம்பளத்தைப் பற்றி நாம் பேசுகிறோம். ஆனால் அவளுடைய நேரத்தைப் பற்றி எவ்வளவு பேசுகிறோம்? அவளுக்கு ஓய்வு இருக்கிறதா? அவளுக்குத் தனிப்பட்ட நேரம் இருக்கிறதா? அவளால் நண்பர்களைச் சந்திக்க முடிகிறதா? அவளால் ஒரு புத்தகம் படிக்க முடிகிறதா? அவளால் உடல்நலத்துக்காக நேரம் ஒதுக்க முடிகிறதா? அவளால் எதையும் செய்யாமல் அமைதியாக உட்கார முடியுமா? இது ஒரு சிறிய கேள்வி போலத் தோன்றலாம். ஆனால் நேரத்தின் சமத்துவம் இல்லாமல் வாய்ப்பின் சமத்துவம் முழுமையடையாது. பெண்கள் ஆண்களை விட அதிகமான ஊதியமில்லா பராமரிப்புப் பணியைச் செய்கின்றனர் என்பதைக் காட்டும் உலகத் தரவுகளே இதற்கான அடிப்படைச் சான்று. பெண்ணை “பலவீனமான பாலினம்” என்று அழைத்த காலம் முடிந்துவிட்டதா? ஒரு பெண்ணின் வலிமை அவள் எவ்வளவு துன்பத்தைத் தாங்குகிறாள் என்பதில் இல்லை. அவள் துன்பத்தைத் தாங்க வேண்டிய அவசியமே இல்லாத சமூகத்தை உருவாக்குவதில்தான் உண்மையான சமத்துவம் இருக்கிறது. அவள் எல்லாவற்றையும் தனியாகச் சமாளிக்க வேண்டியதில்லை. குடும்பம் பகிர வேண்டும். பணியிடம் ஆதரிக்க வேண்டும். அரசு பாதுகாப்பான கட்டமைப்பை உருவாக்க வேண்டும். சமூகம் பழைய பாலினப் பார்வைகளை மாற்ற வேண்டும். ஆண்களும் பராமரிப்புப் பணியில் சமமாக பங்கேற்க வேண்டும். அப்போதுதான் “பெண்களுக்கு உதவுகிறோம்” என்ற மனப்பான்மையிலிருந்து “பெண்களுடன் சமமாக வாழ்கிறோம்” என்ற நிலைக்கு நாம் வர முடியும். சமத்துவத்தின் அடுத்த புரட்சி – மதிப்பை மாற்றுவது பெண்கள் சமத்துவ நாளில் பெண்களைப் பாராட்டுவது எளிது. “அம்மா தேவதை.” “பெண் சக்தி.” “பெண்கள் இல்லாமல் உலகம் இல்லை.” என்று சொல்லிவிட்டு அடுத்த நிமிடமே அவர்களின் உழைப்பை இலவசமாக எதிர்பார்ப்பது முரண்பாடு. பெண்ணைத் தேவதையாகப் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை. மனிதராகப் பார்த்தாலே போதும். அவளுக்கும் ஓய்வு வேண்டும். அவளுக்கும் சம்பளம் வேண்டும். அவளுக்கும் சொத்து வேண்டும். அவளுக்கும் முடிவெடுக்கும் உரிமை வேண்டும். அவளுக்கும் தவறு செய்யும் உரிமை வேண்டும். அவளுக்கும் மறுபடியும் தொடங்கும் உரிமை வேண்டும். அவளுடைய உணர்வுகளுக்கும் அறிவுக்கும் உழைப்புக்கும் நேரத்துக்கும் மதிப்பு வேண்டும். முடிவில்… பெண்கள் சமத்துவத்தின் உண்மையான வெற்றி, ஒரு பெண் விண்வெளிக்குச் சென்ற நாளில் மட்டும் இல்லை. ஒரு பெண் வீட்டில் செய்த சமையலும் “சாதாரண வேலை” என்று அலட்சியப்படுத்தப்படாத நாளிலும் இருக்கிறது. குழந்தையை வளர்த்த ஆண்டுகள் அவளுடைய வாழ்க்கையில் “வேலை செய்யாத காலம்” என்று கருதப்படாத நாளிலும் இருக்கிறது. ஒரு பெண் சம்பாதிக்கும் பணத்தின் மீது அவளுக்கே உரிமை இருக்கும் நாளிலும் இருக்கிறது. ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பார்த்துக்கொள்வதும், ஒரு பெண் குடும்பத்துக்காக சம்பாதிப்பதும் இயல்பானதாகக் கருதப்படும் நாளிலும் இருக்கிறது. பெண்ணின் உணர்ச்சி அறிவும் அறிவாற்றலும் சமமாக மதிக்கப்படும் நாளிலும் இருக்கிறது. சமத்துவம் என்பது பெண்களை ஆண்களின் இடத்துக்கு அழைத்துச் செல்வது மட்டும் அல்ல. பெண்ணின் இடம் எது என்று அவளுக்குப் பதிலாக சமூகம் முடிவு செய்வதை நிறுத்துவதுதான் உண்மையான சமத்துவம். ஆகஸ்ட் 26 நமக்கு நினைவூட்டுவது 1920-ல் கிடைத்த ஒரு வாக்குரிமையை மட்டும் அல்ல. அது இன்னும் முடியாத ஒரு பயணத்தை நினைவூட்டுகிறது. பெண்ணின் ஒவ்வொரு வேலையும் மதிப்புடையது. அவளுடைய ஒவ்வொரு மணிநேரமும் மதிப்புடையது. அவளுடைய அறிவும் மதிப்புடையது. அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிப்புடையவை. அவளுடைய கனவுகளும் மதிப்புடையவை. ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கைக்கு அவள் தேர்வு செய்யும் அளவுக்கு இடம் கொடுக்கும் நாள்தான் — பெண்கள் சமத்துவத்தின் உண்மையான நாள். வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் முயற்சியே ‘My Vikatan’. இந்த ‘My Vikatan’ பிரிவில் பதிவாகும் கட்டுரைகளுக்கு என பிரத்யேகமான ஒரு வாட்ஸ்அப் கம்யூனிட்டி க்ரூப் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் இணைந்திருப்பதன் மூலம், ‘My Vikatan’கட்டுரைகள், ‘My Vikatan’ தொடர்பான அறிவிப்புகள் என அனைத்தையும் உடனே தெரிந்து கொள்ளலாம். இதில் இணைய கீழே உள்ள லிங்கை க்ளிக் செய்யுங்க மக்களே. Link: விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம். உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க - my@vikatan.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்! முழு கட்டுரையைப் படிக்க, கீழே உள்ள இணைப்பைப் பயன்படுத்தவும்.